Rode hoeden en zwarte hoeden door Arthur Dickens – A Book Review

Opa Dickens was een alcoholist, een flirtende, een schurk en een professionele dief. Hij schreef minstens één boek om de tien jaar, meestal over het stelen van auto's (of dat dacht hij tenminste) en hoe hij wapens moest besturen voor de CIA of de FBI. Maar als het op zijn leven en dood aankwam, schreef hij twee boeken en deed ze snel achter elkaar, "Guerilla Diary" en "Red Hats & Black Hats."

Dit waren boeken over wat hij in zijn leven deed; hoe hij leefde, hoe hij stierf, en dingen die tot zijn dood zouden kunnen leiden. In Red Hats & Black Hats vertelt hij hoe hij bij de CIA terechtkwam en hoe hij het bureau hielp bij het vinden en rekruteren van de eerste zwarte agent, John B.Connolly, die ze gebruikten om de beruchte Enzo te vangen, die was ontsnapt uit Amerika en die vrij rondliep na het vermoorden van een Chinese onderhandelaar. In Guerilla Diary vertelt hij hoe hij een bandiet werd, wat de Wild Bunch was en hoe hij hen vermoordde. Ik weet niet zeker of ik een van deze verhalen leuk vond, want ik geef niet zoveel om de diefstal en de moord, maar ik hou van alles waarin opa Dickens vertelt hoe hij iets illegaals of twijfelachtig doet of zelfs gewelddadig handelt.

In Red hats & Black hats noemt hij ook het Lincoln Bedlam-ziekenhuis, waar een krankzinnige gek de president van de Verenigde Staten vermoordde. Ik denk dat de hoofdpersonages de schurken zijn, want in dit verhaal is de gekke gek volledig uit de hand gelopen en heeft hij waanideeën over grootsheid en macht. Hij is ook gediagnosticeerd als een symptoom van een psychische aandoening. Hij was een dokter voordat hij een dief werd, en hij was niet van plan iets anders te zijn dan een dokter. Hij leek ook geen schuld en geen geweten te hebben.