De opkomst van zelfgemaakte porno

Er is een andere manier om een video voor volwassenen te definiëren: amateurporno. Amateurporno werd voor het eerst commercieel verkocht in de Verenigde Staten in de jaren tachtig, maar pas in de afgelopen jaren werd enige vorm van mainstream acceptatie bereikt. En toch verkopen mensen die amateurporno-films maken deze al sinds 1982 met distributie op meerdere dvd's. Het zijn dus niet alleen mannen die video's voor volwassenen maken, hoewel de verhouding erg geconcentreerd is onder mannen.

Een belangrijke reden dat er zoveel gratis amateurporno-sites zijn, is dat het gemakkelijker en goedkoper is om ze te produceren dan het zou kosten om een professionele productie van hoge kwaliteit te produceren. De meeste amateurpornografen maken hun video's thuis met wegwerpcamera's. Sommige amateur-seksvideo's die in privéwoningen zijn gemaakt, zijn realistischer dan de softcore-pornofilms die worden geproduceerd door bedrijven zoals Playboy. Sommige amateurporno-films worden met een camcorder in het huis van iemand anders gefilmd. Dit alles is uiteraard goedkoper dan het opnemen van een professionele pornofilm, omdat noch apparatuur noch crew kan worden gekocht.

Maar wat voor soort amateurporno wordt er tegenwoordig geproduceerd? Een nieuw type sekstape dat populair is geworden, heet "chemielab". Hier worden twee mensen gefilmd die zich bezighouden met seksuele handelingen in een dokterspraktijk. Tussen de opnames door wordt vaak melding gemaakt van mogelijke gezondheidsproblemen die kunnen ontstaan door de handeling, en de acteurs worden aangemoedigd om producten te gebruiken die hen helpen beter te worden. Deze zelfgemaakte sekstapes zijn enorm succesvol en vereisen niet veel budgettering, omdat veel mensen ze kunnen maken.